TÍTT VIRÐI ER GRUNDAÐ Í GUDI!

Deil

Hugsar tú nakrantíð: “Eg eri einki verd/ur”? Hetta kann vera vegna tína fortíð. Tú hevur gjørt okkurt, sum tú ikki átti at hava gjørt, og nú hugsar tú, at títt virði sum menniskja ikki er tað sama. Hetta kann kanska vera vegna tínar umstøður og førleikar. Tú heldur tínar umstøður ikki vera góðar og tínar førleikar ikki hjálpa nøkrum. Tí kanst tú finna uppá at siga: “Eg dugi einki! Eg kann einki! Eg havi einki!”

Sigur tú tað sama um onnur? “Hann/hon er ikki verd/ur mína tíð, orku og ognir!” Kanska sært tú eitt ávíst menniskja og vegna tess svik, persónleika og lívsførslu kemur tú til ta niðurstøðu, at viðkomandi ikki hevur virðið til títt uppmerksemi.

Men hvørjum hvílir virðið í? Hvílir tað í levnaðinum hjá hinum persóninum? Hvílir tað í tær, sum sært? Ella hvílir tað í nøkrum heilt øðrum?

Hvørjum hvílir virðið í?

Vit døma um virði í heilum! Síggja ein bil og hugsa: “Hasin bilurin man kosta 500.000 krónur.” Síggja eini hús og hugsa: “Tey, sum búgva í hasum húsinum munnu eiga nógvan pening, síðani tey hava ráð at búgva so fínt.” Síggja ein persón og hugsa: “Hasin man eiga nógv, síðani hann er soleiðis sum hann er.”

Men man Gud síggja sum vit?

Ein málningur hjá kenda málaranum í farnu øld Pablo Picasso kann hava eitt virði á 600 milliónir krónur. Men hvat er tað við málninginum, sum er so nógv vert? Man tað vera málingin? Løriftið? Ramman? Man tað vera sjálv myndin? Nei, einki av hesum ger málningin so nógv verdan. Virðið er ikki grundað í málninginum, men málaranum! Tað er vegna tað, at Picasso hevur málað, at málningurin er so nógv verdur.

Títt virðið er ikki grundað í tær, men Gudi! Og Gud sær teg fyri tað, tú ert.

Títt virðið er ikki grundað í tær, men Gudi!

Fyri tað fyrsta sær Gud ein falnan heim. Hóast Gud hevur skapt heimin, er hann vegna okkara frælsi ein fallin heimur. Tó er virðið ikki fallið. Jesus segði einaferð, tá ið hann var staddur í Sámaria: “Matur mín er at gera vilja hansara, sum meg sendi, og at fullføra gerning hansara.” Við øðrum orðum var Jesus eitt gjald fyri eitt virði, heimurin frammanundan hevði.

Fyri tað næsta sær Gud eitt hatað fólk. Sámariubúgvar vóru ikki væl dámdir av jødum. Hetta fólkið, sum vegna hertøkuna av Assýrum í 722 fKr., var eitt blandað fólkaslag, var sæð av jødum sum eitt óreint fólk. Men Jesus sá teirra virði fyri tað, tað veruliga var.

Fyri tað triðja sær Gud eina vrakaða kvinnu. Í Sámaria møtti Jesus eina kvinnu, sum vegna sín levnað var vrakað av sínum medmenniskjum. Hon sá lítið á seg sjálva. Men Jesus sá hennara veruliga virði.

Gud sær TEG! Tú ert eisini eitt trupult menniskja í einum falnum heimi. Men tú ert verd/ur Jesu lív, deyða og uppreisn! Títt virðið er ikki grundað í tær, men Gud!

Gud sær teg fyri tað, tú ert.

Hvat sært tú? Hvussu sært tú? Síggj, at títt virðið hvílir í Gudi og liv so í gleði! Síggj síðani títt medmenniskja við Guds eygum!

Ímynda tær eitt lív, har tú ikki altíð skalt arbeiða fyri at halda tínum virði uppi. Men at tú kanst hvíla, tí virðið er og verður altíð óendaligt stórt vegna gerningin hjá einum øðrum. Ímynda tær at tú sást onnur við hesum eygum og onnur teg á sama hátt.

Títt virðið er ikki grundað í tær, men Gudi!

Derhard Jógvansson

Onnur tíðindi