EG HOYRI Í KVIRRUNI!

Deil

Leingist tú viðhvørt eftir kvirru? Eftir at hava verið í larmi eina løtu at kenna stilli og frið? Fleiri okkara kenna til larm í lívinum. Larmurin kann vera um teg, til dømis tá ið tú ert til ein føðingardag, har nógv fólk eru. Øll hesi menniskjuni, sum tosa saman, meðan tónleikur hoyrist í bakgrundini, kunnu tykjast sum larmur í tínum oyrum. Larmurin kann vera við teg, tí mangan tykjast útvarp, sjónvarp, telda, snildfon og onnur hent tól at gerast larmur, hóast ikki alt hetta hevur nakað ljóð. Larmurin kann eisini vera í tær, tí hvussu mangan hevur tú ikki roynt at fáa ró í sinnið, tá ið tú skal finna frið. Røddir og tankar flúgva runt í huganum leingi eftir, at tað er kvirt.

Í øllum larminum um, við og í okkum er tað ikki undarligt, at vit hava torført við at hugsavna okkum um tað, vit fegin vilja fáa frá hondini. Ikki undarligt, at vit kunnu kenna ónøgd og ørkymlan um lívið og hvat meiningin er við tí.

Lærdi háskúlin í Kalifornia kunngjørdi í 2013 eina kanning, sum vísti, at tað tekur í miðal 25 minuttir at venda aftur til upprunaligu uppgávuna eftir eitt avbrot (Tú kanst lesa meira um kanningina her). Ert tú í holt við eina uppgávu, men verður avbrotin av einum boðum á telefonini, tekur tað umleið 25 minuttir, áðrenn tú ert í gongd við upprunaligu uppgávuni við somu hugsavnan. Avbrot, sum mangan er larmur, ger okkum minni effektiv, meiri ónøgd og strongd.

Vil eg hoyra, má eg sløkkja larmin!

Í Sálmunum stendur skrivað: “[Verið still] og sannið, at eg eri Gud!”

Vil eg finna gleði, frið og meining, nyttar mítt egna stríð og strev ikki meiri enn til eitt vist. Gud sigur mær, at eg fyrst eigi at vera stillur og leggja alt frá mær og harvið sanna, at Harrin er Gud. Hann, sum hevur gjørt alt, vil mær tað besta og gevur mær meining.

Men kvirra er torført fyri nútímans menniskjað. Ein kanning varð gjørd í 2012, sum vísti, at áhaldandi atgongdin til bakgrundsmiðlar hevur skapað eitt fólk, sum óttast kvirru (Tú kanst lesa meira um kanningina her).

Einaferð fór Jesus tíðliga um morgunin upp og gekk út og burtur á ein oyðistað fyri at biðja. Pætur og aðrir skundaðu sær eftir honum og søgdu, tá ið teir funnu hann: “Øll leita eftir tær!” Sum fyri at siga: “Hvat billar tær inn at krógva teg, tá ið tú kanst hjálpa so nógvum menniskjum úr teirra neyð?” Tá svaraði Jesus: “Latum okkum fara burtur aðrar staðir. (Tú kanst lesa meira um hendingina her)” Ja, Jesus visti, at menniskju vóru í neyð. Hann visti eisini, at hann kundi hjálpa teimum. Men kortini segði hann, at nú skuldu teir fara aðrar staðir, tí eisini har vóru fólk í neyð, sum høvdu tørv á Jesu hjálp. Jesus visti, hvat hann skuldi, tí hann dugdi at vera í kvirru.

Eg hoyri í kvirruni! Men at vera í kvirru er nakað, eg má læra og raðfesta. At sløkkja allan larm til dømis 5 minuttir um dagin, ein tíma um vikuna, ein dag um mánaðin, eina viku um árið.

Hvat manst tú fara at hoyra í kvirruni?

Derhard Jógvansson

Onnur tíðindi
×